تقدیم به شهر خودم دزفول

چند درصد سهمیه می دهید

به کودکی که

آژیر خطر وبمباران

 بازیهای کودکانه اش راناتمام می گذاشت.

مشهد آبان ۸۵

1-

پشت چشمهایم چادر زده ای

چشم برهم می نهم

غرور ایلیاتی ات نشکند .

2-

سکوت سرد اتاق

وهیاهوی کودکان

در پسین های مدرسه

وقتی باد به پرده ها سری نمی زند

وباران به درختها

می روم کاکتوسی بخرم

برای فصلهای خشک اتاق.

3-

از بوی گندم

 تاگیسهای بهم بافیده مادربزرگ 

کسی روی روزها برف می پاشد

بی آنکه برای پرنده ها دانه ای ریخته باشد .

4-وسکوت

گناه مادرم بود

 وقتی عقربه ساعت پدر

هیچ وقت به سمت خانه نمی چرخید .

 مشهد -مهرماه 85

وقتی عقربه ساعت پدر

هیچ وقت به سمت خانه نمی چرخید .